Proces produkcji farb proszkowych składa się z sześciu podstawowych. Są to: ważenie surowców, wstępne mieszanie, wytłaczanie i mieszanie w podwyższonej temperaturze, chłodzenie i rozdrabnianie, mielenie i przesiewanie do określonej granulacji.

Każdy z surowców może być ważony oddzielnie bądź mieszalnik może być umieszczony pod dozownikami, które umożliwiają bezpośrednie dodawanie składników. Może się zdarzyć, że konieczne będzie dokładne zmierzenie surowców. Możliwe jest wtedy zważenie ich z dokładnością do dziesięciotysięcznych części grama. Najczęściej składniki w tak znikomych ilościach rozprowadza się w innych składnikach, by zachować odpowiednie proporcje. Warunki procesu są ściśle przestrzegane, by zapewnić jednorodność mieszaniny.

Potem wsad surowców podawany jest do wytłaczarki, gdzie najczęściej w temperaturze w przedziale od 90 do 140°C, odbywa się stopienie i mieszanie składników na jednorodną masę. Odpowiednio kontrolowany przebieg wytłaczania wpływa na jakość i własności produktu końcowego.

Następnie gorąca stopiona mieszanina podawana jest z wytłaczarki na zgniatające walce, gdzie formowana jest w cienką wstęgę, którą łatwo będzie schłodzić na przenośniku taśmowym. Po schłodzeniu wstęga jest łamana i kruszona dla uzyskania postaci pozwalającej na zmielenie.

Mielenie najczęściej przeprowadzane jest w młynie bijakowym. Młyn w czasie procesu jest chłodzony, by można było odprowadzać nadmiar ciepła, które powstaje w czasie procesu. Ostateczny rozkład granulometryczny proszku związany jest z tym, jak zostanie przeprowadzona ta operacja.

Niewielkie ziarna, które otrzymuje się w wyniku mielenia, które są nieprzydatne przy ładowaniu elektrostatycznego, oddziela się za pomocą cyklonów. Maksymalna wielkość ziaren określana jest w czasie przesiewania, które umożliwia wyłapanie zbyt dużych cząstek.